Hindi kailanman kumukupas ang alindog ng musikang Pilipino—lalo na kung ang pag-uusapan ay si Hajji Alejandro, ang tinaguriang “Kilabot ng mga Kolehiyala.” Sa bawat himig ng kanyang mga awitin tulad ng Kay Ganda ng Ating Musika, Nakapagtataka, at Panakip Butas, muling nabubuhay ang ginintuang panahon ng OPM na minsang pinasigla ng kanyang boses at karisma.
Isang Alamat na Hindi Malilimutan
Ipinanganak noong Disyembre 26, 1954, si Angelito Toledo Alejandro ay unang nakilala bilang miyembro ng Circus Band, bago tuluyang sumikat bilang solo artist noong dekada ‘70. Sa kanyang makinis na boses at mala-prinsipeng karisma, naging simbolo siya ng romantikong musika sa panahong pinagbubuntunan ng damdamin ang bawat linya ng awitin.
Nakilala si Hajji sa mga klasikong kantang “Kay Ganda ng Ating Musika,” “Nakapagtataka,” at “Panakip Butas.” Ang kanyang unang malaking tagumpay ay nang manalo siya sa unang Metro Manila Popular Music Festival noong 1978—isang milestone na nagtulak sa OPM sa pandaigdigang entablado.
Buhay, Pag-ibig, at Pamilya
Bukod sa kanyang karera, naging makulay din ang personal na buhay ni Hajji. Siya ay unang ikinasal kay Myrna Demauro, kung saan sila nagkaroon ng dalawang anak—kabilang si Rachel Alejandro, na nagmana ng talento ng ama sa musika.
Pagkatapos ng ilang taon, pinakasalan niya ang aktres at beauty queen na Rio Diaz, at biniyayaan sila ng isang anak na si Ali Alejandro. Nang pumanaw si Rio dahil din sa cancer, si Hajji ay patuloy na nakitang lumalaban sa buhay, nagtatanghal sa iba’t ibang panig ng bansa at sa abroad, at nanatiling inspirasyon sa mga kapwa mang-aawit.
Sa huling yugto ng kanyang buhay, nakasama niya si Alynna Velasquez, na naging katuwang niya sa gitna ng kanyang pakikipaglaban sa sakit.
Ang Huling Awit
Pumanaw si Hajji noong Abril 21, 2025, matapos ang matinding laban sa stage IV colon cancer. Sa kabila ng kanyang karamdaman, nanatili siyang positibo, at ilang linggo bago siya sumakabilang-buhay, nagbigay pa siya ng mga pahayag ng pasasalamat sa kanyang mga tagahanga at pamilya.
Isang Musika na Walang Hanggan
Hindi lang boses ang iniwan ni Hajji Alejandro—iniwan niya ang isang panahon ng kabataan, ng mga haranang puno ng pag-ibig, at ng musika na may puso. Sa bawat himig ng kanyang mga kanta, maririnig pa rin natin ang kilig, lungkot, at pag-asang minsan nating pinaniwalaan.
Ang Kilabot ng mga Kolehiyala ay tahimik nang nagpahinga, ngunit ang kanyang musika ay mananatiling buhay sa bawat Pilipinong marunong magmahal.
Be First to Comment