Isa si Diomedes Maturan sa mga alamat ng musikang Pilipino na nagbigay saysay sa panahong gintong edad ng kundiman. Ipinanganak noong Agosto 16, 1940 sa Bacolod City, Negros Occidental, siya ang tinaguriang “The Golden Voice” at “Perry Como ng Pilipinas” dahil sa kanyang malambing at makinis na boses na bumihag sa puso ng mga tagapakinig noong dekada ’60 hanggang ’80.
Mula Tawag ng Tanghalan hanggang Pelikula
Nakilala si Maturan matapos tanghaling kampeon sa programang Tawag ng Tanghalan sa kanyang mala-anghel na bersyon ng kantang “Rose Tattoo.” Simula noon, sumikat siya sa mga awitin tulad ng “Dahil Sa ’Yo,” “In Despair,” at “Gabi at Araw.” Ang tagumpay na iyon ang nagbukas ng pinto sa kanyang karera sa pelikula, kung saan lumabas siya sa ilang pelikula kabilang ang “Botika Sa Baryo” (1960) at iba pang musikal na palabas.
Karera at Impluwensya
Sa loob ng mahigit apat na dekada, nanatiling tapat si Diomedes sa kanyang sining. Siya ay isa sa mga unang Pilipinong mang-aawit na nakapagbigay ng klaseng crooner style sa mga awiting lokal at banyaga. Ang kanyang estilo ng pagkanta—malambing, puno ng emosyon, at may disiplina—ang nagsilbing inspirasyon sa mga sumunod na henerasyon ng mga balladeer sa bansa.
Huling Awitin at Pagsasara ng Entablado
Noong Abril 7, 2002, pumanaw si Diomedes Maturan sa edad na 61 dahil sa atake sa puso sa Maynila. Sa kanyang pagpanaw, marami sa industriya ng musika at pelikula ang nagbigay pugay sa kanyang naiambag sa kulturang Pilipino. Para sa marami, hindi lang siya basta mang-aawit—isa siyang simbolo ng dedikasyon at pag-ibig sa musika.
Alaala ng Isang Ginintuang Boses
Hanggang ngayon, patuloy pa ring inaawit sa mga tahanan at entablado ang kanyang mga klasikong kanta. Si Diomedes Maturan ay mananatiling bahagi ng kasaysayan ng OPM—isang tinig na hindi kayang patayin ng panahon, sapagkat ang ginintuang boses ay patuloy na umaalingawngaw sa bawat pusong Pilipino na marunong magmahal sa musika.
Be First to Comment